ثبت حسابداری بیمه درمان تکمیلی + نمونه سند

بیمه درمان تکمیلی نوعی بیمه درمان اختیاری است که بخشی از هزینه های درمانی خارج از پوشش بیمه پایه تامین اجتماعی را جبران می کند. برخلاف بیمه تامین اجتماعی، پرداخت بیمه تکمیلی پرسنل توسط کارفرمایان الزامی نیست. اما بسیاری از شرکت ها به منظور افزایش رفاه پرسنل، تمام یا بخشی از حق بیمه درمان تکمیلی پرسنل خود را پرداخت می کنند.

حق بیمه درمان تکمیلی در سه حالت توسط کارفرما، کارکنان و یا هر دو پرداخت می شود. در ادامه نحوه ثبت حسابداری بیمه درمان تکمیلی در ثبت های مربوط به حقوق و دستمزد را در هر سه حالت توضیح خواهیم داد.

ثبت حسابداری بیمه درمان تکمیلی در حوزه حسابداری حقوق و دستمزد قرار می‌گیرد و معمولا ثبت آن توسط حسابدار حقوق و دستمزد انجام می شود. با این حال، نحوه ثبت آن به شیوه پرداخت حق بیمه درمان تکمیلی بستگی دارد. بیمه درمان تکمیلی همیشه، لزوما داخل سند حقوق و دستمزد در حسابداری ثبت نمی‌ شود. انواع حالت های ثبت حسابداری بیمه درمان تکمیلی به قرار زیر است:

در این حالت، شرکت تمام حق بیمه درمان تکمیلی پرسنل را پرداخت می کند و این مبلغ جزو کسورات حقوق و دستمزد پرسنل محسوب نمی شود. سند حسابداری آن، در سندی مجزا از سند حسابداری حقوق و دستمزد، تحت عنوان حساب هزینه های پرسنلی، ثبت می شود.

فرض کنید کل حق بیمه درمان تکمیلی ۱۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال باشد و این مبلغ به طور کامل توسط کارفرما پرداخت شود. بنابراین، ثبت های حسابداری آن به قرار زیر خواهد بود:

در این حالت، سهم کارفرما به عنوان هزینه پرسنلی در دفاتر شرکت ثبت می‌شود. سهم کارکنان نیز در سند حسابداری حقوق و دستمزد، جزو کسورات حقوق و دستمزد کارکنان ثبت می شود. فرض کنید از مبلغ کل حق بیمه درمان تکمیلی ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریالی، مبلغ ۶٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال سهم کارفرما و مبلغ ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال سهم کارکنان باشد. ثبت حسابداری این رویداد به صورت زیر خواهد بود.

در این حالت، کارفرما سهمی در پرداخت حق بیمه درمان تکمیلی ندارد. بنابراین، کل مبلغ از حقوق کارکنان کسر می‌شود (یعنی در سند حقوق و دستمزد کارکنان، جزو کسورات حقوق و دستمزد خواهد بود). بنابراین بیمه درمان تکمیلی به عنوان هزینه پرسنلی در دفاتر شرکت ثبت نمی شود و صرفا از طریق سند حسابداری حقوق و دستمزد کارکنان (به صورت کسورات حقوق و دستمزد) و سپس سند حسابداری پرداخت حق بیمه به شرکت بیمه درمان تکمیلی ثبت خواهد شد.

فرض کنید کل حق بیمه درمان تکمیلی ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال باشد و این مبلغ از حقوق کارکنان کسر شود. بنابراین، ثبت های حسابداری آن به قرار زیر خواهد بود:

در بسیاری از کارگاه ها، حق بیمه درمان تکمیلی به صورت یکجا برای یک سال یا چند ماه پرداخت می‌ شود. در این حالت، بخشی از پوشش بیمه درمان تکمیلی ممکن است به دوره‌های مالی آتی انتقال یابد. بنابراین، کل مبلغ پرداختی نباید به طور مستقیم به عنوان هزینه شناسایی شود. در عوض، مبلغ پرداختی ابتدا در حساب «پیش‌پرداخت بیمه درمان تکمیلی» ثبت شده و سپس متناسب با مدت استفاده از پوشش بیمه، به حساب «هزینه‌های پرسنلی - بیمه درمان تکمیلی» منتقل می‌ شود.

فرض کنید شرکت در ابتدای سال، مبلغ ۱۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال بابت یک سال بیمه درمان تکمیلی پرداخت کرده است. بنابراین، ثبت حسابداری آن به قرار زیر خواهد بود:

• اگر در یک سال مالی، حق بیمه درمان تکمیلی به صورت یکجا پرداخت شده باشد و بخشی از پوشش بیمه به سال مالی بعدی منتهی شود، کارگاه نمی‌ تواند کل مبلغ را به عنوان هزینه همان سال مالی ثبت کند. زیرا بخشی از منافع این بیمه مربوط به دوره‌های آتی است و هنوز تحقق نیافته است. برای مثال، فرض کنید یک کارگاه در خرداد ماه ۱۴۰۵، حق بیمه درمان تکمیلی یک‌ ساله کارکنان خود را به صورت یکجا پرداخت کرده باشد. در نتیجه، هزینه بیمه درمان تکمیلی کارکنان در ماه های فروردین، اردیبهشت و خرداد سال مالی ۱۴۰۶، نباید به عنوان هزینه بیمه درمان تکمیلی کارکنان سال مالی ۱۴۰۵، ثبت شوند.
• بخش بیمه درمان تکمیلی مربوط به سال مالی بعد باید در حساب «پیش‌ پرداخت بیمه درمان تکمیلی» نگهداری شده و در سال مالی بعد به تدریج به حساب هزینه بیمه درمان تکمیلی منتقل شود. این کار موجب رعایت اصل تطابق هزینه با درآمد در حسابداری می‌ شود.
• در صورتی که کارگاه، کل مبلغ پیش پرداخت بیمه درمان تکمیلی یکساله را به عنوان هزینه همان سال ثبت کند، ممکن است در زمان رسیدگی مالیاتی، ممیز مالیاتی، بخش مربوط به سال مالی بعد را از هزینه‌های قابل قبول مالیاتی، کسر کند. در نتیجه، این کار باعث افزایش درآمد مشمول مالیات شده و ممکن است، سبب افزایش مالیات بر عملکرد دوره جاری شود.